سيستم ملكه در زمان جفتگيري

موم زنبور عسل
اسفند ۳, ۱۳۹۶
عسل درمان ناتوانی های جنسی
اسفند ۴, ۱۳۹۶

سيستم ملكه در زمان جفتگيري

دردنیای زنبوران عسل موضوع جفتگیری ملکه ، قدری شگفت انگیز بوده و عوامل مختلف ، مانع لقاح خویشاوندی ملکه می¬شوند. اینک به برخی از قوانين حاکم بر زندگی زنبوران عسل و رفتار آنها در مقابل خویش جفتی ملکه می¬پردازيم :
۱- ملکه نمی تواند در داخل کندو جفتگیری کند. برای جلوگیری از همخونی فرزندان ، ملکه ی زنبور عسل بایستی در پروازهای لقاحی با شکوه و سازماندهی شده ، در خارج از کندو و در فضای آزاد جفتگیری کند. چرا که در این صورت نرهای کندوهای دیگر و حتی نرهای زنبورستان¬های مجاور هم در مراسم پرواز لقاحی ملکه مشارکت کرده و بدین صورت ، درصد همخونی نتاج کاهش می¬يابد.
ملکه ، این ریسک بزرگ یعنی خروج از کندو را با جان و دل می پذیرد ، چرا که ممکن است ، ملکه که موتور محرکه ی کلنی است ، در پرواز لقاحی ، هر لحظه دچار سانحه شود (مثلا طعمه صیاد شود ) و کلنی زنبور عسل آن وقت یتیم خواهد شد. اما داشتن فرزندان سالم ارزش این ریسک را دارد.
لازم به ذکر است که ملکه زنبور عسل در طول عمر خود ، فقط يک بار تلقیح شده و آن هم حداقل هفته اول زندگی و حداکثر چهار هفته بعد از تولد است و چنانچه به هر دليلی در اين مدت نتواند بارور شود تا آخر عمر باکره مانده و تخمهای حاصل از اين ملکه ، زنبوران نر خواهند بود که بایستی از خیر آن گذشت و اینگونه ملکه به درد کندو و زنبوردار نمی خورد.
۲- زنبوران نری که مایل به جفتگیری با ملکه هستند در يک روز آرام و هوای آفتابی که شرایط کلیمایی ( نور، حرارت ، رطوبت ، باد ) در محیط مناسب بوده ، درجاهای بخصوصی از فضا ( مناطق تجمع نرها ) که برای رسیدن به آن محل ، با يکدیگر رقابت می کنند ، حضور می يابند. رقابت براساس قانون انتخاب طبیعی ، طی مراحلی از قبیل مسابقه¬ی قدرت پرواز، دامنه پرواز، زمان پرواز، سرعت پرواز، ( که ذیلا” اشاره خواهد شد ) صورت می¬گيرد و نرهایی که به مرحله نهايی مسابقه رسیده و انتخاب طبیعی شده اند ، شانس جفتگیری دارند و بدین وسیله نرهای ضعیف در طول مراحل مختلف مسابقه حذف شده و به گزینی با این مراحل انجام می گیرد.
قدرت پرواز :
مدت پروازهای جفتگیری زنبوران نر پس از بلوغ حدود ۲۵ تا ۵۷ دقیقه می باشد. زنبوران نری که استقامت پرواز و از قدرت بدنی بالایی برخوردار باشند، طبیعتا” طول پرواز و زمان پروازشان بیشتر خواهد بود. که این کار باعث افزایش شانس جفتگیری آنها خواهد شد. زنبوران نر در طول مسیر پرواز ( از کندو تا محل جفتگیری ) و قبل از رسیدن ملکه به محل ملاقات در فضا ترجیحا” نباید جهت استراحت و تغذیه و تجدید انرژی به زمین فرود آمده و یا به کندوهای خود برگردند زیرا در غیر این صورت اینگونه نرهای ضعیف ، فرصت و زمان رااز دست داده و بازنده ی مسابقه خواهند بود.
دامنه پرواز :
دامنه پرواز زنبوران نر ابتدا کوچک بوده و با افزایش سن ، دامنه پرواز شان نیز بیشتر می شود. جفتگیری ملکه در فاصله چند صدمتری تا چند کیلومتری کندو و در محلی بنام ” مناطق تجمع نرها ” و در فضای آزاد در ارتفاع حدود ۱۰ متری از زمین صورت می گیرد. شعاع پرواز نرها از محل کندو ۳ کیلومتر گزارش شده است. نرهایی که دامنه پروازشان بیشتر بوده و مسافت های زیادی را طی کنند ، طبیعی است که شانس جفتگیری خوبی دارند.
زمان پرواز :
اکثر نرها ، پروازهای خود را از سنین ۶ تا ۱۰ روزگی شروع کرده و معمولا” ۱ تا ۴ پرواز و تعدادی هم تا هفت پرواز در گرمترین ساعات روز انجام می دهند. زمان پرواز نرها در طول روز غالبا” بین ساعات ۱ تا ۴ بعد از ظهر می باشد. البته زمان و مدت پرواز به طول روز، تغیرات آب و هوایی ، شرایط اقلیمی و زیر گونه یا نژاد زنبور بستگی دارد. اولین پرواز نرها که معمولا” برای جهت یابی است ۶ تا ۱۶ دقیقه طول می کشد. زنبوران نری که در زمانهای مناسب و مقرر پرواز داشته باشند و یا اینکه تعداد پروازهای بیشتر و طولانی در اواسط روز داشته باشند احتمال اینکه شانس جفتگیری بیشتری هم داشته باشند بسیار زیاد است. مدت زمانی که ملکه برای جفتگیری از کندو خارج می شود تا هنگام مراجعت معمولا” بین ۱۰ تا ۳۰ دقیفه طول می کشد ولی گاهی اوقات این مدت کمتر یا بیشتر می شود.

سرعت پرواز :
سرعت پرواز زنبوران نر حدود ۲/۹ تا ۱/۱۶ کیلومتر در ساعت گزارش شده است. سرعت زنبوران نر می تواند با همدیگر متفاوت و متغیر باشد ، یعنی زنبوران نری که سرعت پرواز بالایی دارند، طبیعتا” زودتر به محل ملاقات رسیده و از شانس جفتگیری بیشتری برخوردار خواهند بود. همچنین نرهایی که در تعقیب ملکه در میدان جفتگیری ، قدرت مانور دهی بالایی داشته باشند ، زودتر از نرهای دیگر خود را به ملکه خواهد رساند. بدین صورت که ملکه در پرواز جفتگیری محفظه نیش خویش را نسبت به زنبوران نری که او را تعقیب می کنند باز نگه داشته و برای آنها واکنش نشان می دهد. نرها در محل تجمع ، بصورت ستاره ی دنباله داری در زیر ملکه پرواز کرده و نری که سرعت تعقیب و پرواز و قدرت مانور بالایی داشته باشد ، خود را زودتر به ملکه رسانده و در عرض یک سوم ثانیه ، او را ما بین پاهای خویش به نحوی در بر می گیرد که پنجه ی پاهای جلوئی و میانی در پشت ملکه و پنجه ی پاهای عقبی در زیر شکم او قرار گرفته و عمل جفتگیری انجام می گیرد. این درحالی است که نرهای ضعیف و ناتوان هنوز نتوانسته اند خود را به خط پایان و فینال مسابقه رسانده و در مراسم عروسی شرکت کنند و برای اینگونه نرها کار از کار گذشته است.

۳- بعد از عمل جفتگیری ، نرها ، طبق قانون حاکم بر لقاح حتی اگر قوی و اصلح هم باشند اجازه¬ی حیات و زندگی ندارند و بلافاصله بعد از عمل آمیزش و باروری ملکه ، نرها در فضا به علت آسیب دیدگی دستگاه تناسلی نرینه به زمین سقوط کرده و می میرند.
۴- ملکه با چندین زنبور نر(حدودا” ۱۲ الی ۲۰ زنبور نر) جفتگیری می ¬کند ، چرا که اگر فرضا” با یک زنبور نر جفتگیری می¬کرد، اولا” اسپرمدان ملکه پر نمی شد و دوما” احتمال اینکه آن یک نر، خويشاوند و یا فرزند ملکه می شد وجود داشت و لذا فرزندان حاصله دچار همخونی می شدند. لذا برای پر شدن کیسه ذخیره اسپرم ملکه ، جفتگیری های متعدد برای ملکه طراحی شده است. همچنین برای اینکه ضریب باروری ملکه های زنبورستان بیشتر شود ، مستلزم پرورش نرهای قوی و اصلح توسط کندوهای پدری است.
۵- یک زنبور نر حدود ۱۰ تا ۱۱ میلیون اسپرم تولید می کند و ملکه بعد از بازگشت از پرواز جفت گیری، بطور متوسط ۸۰ میلیون اسپرماتوزئید در اویدوکت خود دارد که فقط ۵ ملیون از آنها به داخل اسپرماتکا وارد می شوند. در این فرایند اسپرم¬هایی که سالم و قوی هستند، شانس ذخیره در کیسه اسپرم ملکه را دارند و اسپرم های ضعیف و نا توان دفع و حذف می شوند.
۶- با این حال بعضی مواقع اتفاق می افتد که ملکه با برادران ناتنی خویش علیرغم موانع فوق، جفتگیری کرده و همخونی¬هایی را درجمعیت کندو به بارآورد ، این گونه فرزندان حاصله ، به اصطلاح نرهای دیپلوئید ناميده شده و با ترشح فرمون کانی بالیسم (همخواری) به وسيله این لاروها ، در ساعات اولیه¬ی مرحله¬ی زندگی ، توسط زنبوران پرستار از بین برده می شوند و حق حیات ندارند تا ساکنین کندو قدرت زیست و عملکرد بالایی داشته باشند.

نتیجه گیری:

بنابرین با علم به اهمیت وجود زنبوران نر در زنبورستان قطعا” يکی از وظايف مهم و اصلی یک زنبوردار اقتصادی، توليد و ازدياد زنبوران نر غیر خویشاوند به وسیله کندوهای پدری که دارای صفات مطلوب و خصوصیات مورد نظر باشند، در فصل پرورش ملکه می باشد. زيرا هر چقدر تعداد زنبوران نر در کلنی بيشتر باشد به همان اندازه تنوع ژنتيکی بيشتر شده و رقابت هم در بين زنبوران نر برای عمل جفتگیری با ملکه، جدی و تنگاتنگ می شود و درصد خویش جفتی هم به طور معنی داری در جمعيت کاهش خواهد يافت که اين کار ضمن ايجاد هماهنگی و شادابی بیشتر در ساختار جمعیت کلنی، منجر به افزايش توليد و بهبود عملکرد و ساختار ژنتیکی کلنی شده و همچنین باعث افزایش توان مقاومت به شرایط سخت محیطی و قدرت زیست زنبورعسل خواهد شد. همانطوری که هر چقدر تعداد قوچ قوی و اصلاح شده در یک گله ی گوسفند بیشتر باشد به همان اندازه درصد باروری گله بالا رفته و بهگزینی و بهنژادی طبیعی در گله بهتر صورت می گیرد.

منبع : Aydinhoney.com

دیدگاه ها بسته شده است